Uma luz na escuridão da mente: pressupostos humanos do ponto de vista de Suhrawardi, com a tradução da seção de lógica do livro da Sabedoria da iluminação

Abstract

Shahab-Aldin Suhrawardi (1154-1191 AD) Iranian philosopher, by establishing illumination wisdom (Hekmat-e Eshraq), tried to determine the truth of propositions that make up a large part of human daily life through the principle of light. In one of the worst political and religious periods in history, he challenged the truth of issues such as God and creatures by dividing the world into light and darkness, and for this reason, at the age of 38, he was killed by religious people and politicians, and after Socrates, he became the second philosopher to be killed in the path of philosophy. In logic and epistemology, Suhrawardi challenges the truth of religious issues through topics such as “cognition”, “definition”, “reincarnation”, and “being and quiddity”, and then designs his ontology based on the principle of light. He believes that explaining things that cannot be explained in themselves will not solve our problem of discovering the truth of important issues and equations of the universe. The explanation should be such that it justifies both the existence of that thing and the reason for its creation. For this reason, Suhrawardi tries to change the human mind from having a dual view of the truth of things through the principle of light and instead take it to a direction where in the explanation of these equations he can determine both their “logical aspect” and the “reason” for their creation.

شهاب الدین سهروردی ) 1154 - 1191 میلادی( فیلسوف ایرانی با تاسیس حکمت اشراق تلاش کرد تا از طریق اصل نور حقیقت گزاره های ی که بخش زیادی از تشکیل می دهد زندگی روزمره ی انسان را را مشخص کند. او در یکی از بدترین دوره های سیاسی و مذهبی تاریخ، با تقسیم عالم به نور و ظلمت حقیقت موضوعاتی همچون خدا و موجودات را به چالش کشید و به همین دلیل در سن 38 سالگی به دست مذهبیون و سیاسیون کشته شد تا پس از سقراط به دومین فیلسوفی تبدیل ش ود که در راه فلسفه کشته می شود. حق ی قت مسائل دی ن ی را به چالش م ی کشد و سپس هست ی شناس ی خود » هست ی و چ ی ست ی « و » تناسخ « ،» تعری ف « ،» شناخت « سهروردی در منطق و معرفت شناس ی از طری ق موضوعات ی همچون را بر اساس اصل نور طراح ی م ی کند. او معتقد است که توض ی ح چ ی زهایی که در خودشان قابل توض ی ح ن ی ستند شکل ما را برا م ی کشف حق ی قت موضوعات و معادلات مهم عالم هست ی حل نخواهد کرد. توض ی ح باید به گونه ای باشد که هم بودن آن چ ی ز را موجه کند و هم دل ی ل ای جاد شدن آن را . به هم ی ن دل ی ل، سهروردی تلاش م ی کند تا بوس ی له ی اصل نور ذهن انسان را از داشتن نگاه دوگانه نسبت به حق ی قت چ ی زها تغ یی ر دهد و در عوض به سمت ی ببرد که در توض ی ح ای ن معادلات بتواند هم "وجه منطق ی" آنها را مشخص کند و هم "دل ی ل" ای جاد شدنشان را . کلیدواژه ها: سهروردی، منطق، معرفت شناسی، نور، خدا ، حقیقت